Informacje z KRRP

0

„Nieudane wakacje, czyli jak reklamować usługi turystyczne” –słowo komentarza

W nawiązaniu do artykułu prasowego opublikowanego w dwumiesięczniku „Radca Prawny” nr 184/2019 (lipiec–sierpień 2019) przez pana Jarosława Podbielskiego oraz panią Justynę Pędrak pt. „Nieudane wakacje, czyli jak reklamować usługi turystyczne” pozwalam sobie na słowo komentarza. 

Jak słusznie zauważyli twórcy artykułu, „dostęp do wyczerpujących informacji dotyczących nabywanej usługi i niezbędnego zabezpieczenia na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania usługi bądź niewypłacalności bezsprzecznie posłuży ochronie interesów konsumentów”. Biorąc pod uwagę powyższe, chciałbym jednak doprecyzować kwestię tzw. terminu przedawnienia roszczeń, o którym piszą autorzy. 

Przede wszystkim w umowie o imprezę turystyczną musi być zawarta informacja o tym, że klient ma obowiązek poinformować o wszelkich niezgodnościach stwierdzonych w trakcie realizacji imprezy turystycznej. Porządkując rozważania w tym zakresie, należy wskazać, iż podróżnemu przysługuje:

po pierwsze obniżka ceny za każdy okres, w trakcie którego stwierdzono niezgodność, chyba że została ona spowodowana jego wyłącznym działaniem lub zaniechaniem (art. 50 ust. 1);

po drugie odszkodowanie lub zadośćuczynienie za poniesione szkody lub krzywdy, których doznał w wyniku niezgodności (art. 50 ust. 2). 

Z upływem trzech lat przedawniają się tylko roszczenia związane z obniżką ceny, odszkodowaniem i zadośćuczynieniem. Termin ten nie znajdzie zatem zastosowania do sposobu zgłaszania niezgodności, gdyż ta powinna być na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych zaanonsowana niezwłocznie, w miarę możliwości w trakcie trwania imprezy turystycznej. Tryb usuwania tej niezgodności został ściśle określony i w praktyce zastąpił znaną na gruncie poprzednich przepisów procedurę reklamacyjną. 

Można zatem powiedzieć, iż procedura usuwania niezgodności jest swoistą nową procedurą reklamacyjną na gruncie przepisów ustawy. W ramach wskazanego trybu organizator turystyki jest obowiązany usunąć niezgodność niezwłocznie, gdy wynika to z okoliczności, lub w rozsądnym terminie wyznaczonym przez podróżnego (w trakcie trwającej imprezy turystycznej). Jeśli tego nie uczyni, podróżny może dokonać tego sam i wystąpić o zwrot poniesionych niezbędnych wydatków.

Obowiązkowo opracowany wewnętrzny system rozpatrywania skarg przez organizatora turystyki może dotyczyć dodatkowych zdarzeń wykraczających poza procedurę zgłaszania i usuwania niezgodności. Możliwość wniesienia skargi na taką okoliczność powinna wynikać z regulacji umownych, w ramach których można rekomendować rozwiązanie znane na gruncie poprzednich przepisów ustawy o usługach turystycznych – czyli termin 30 dni na wniesienie oraz 30 dni na rozpatrzenie skargi. 

Podsumowując, w przypadku wadliwego wykonywania umowy o imprezę turystyczną podróżny powinien jak najszybciej zawiadomić o tym organizatora turystyki. W praktyce można poinformować o tym rezydenta bądź inną osobę wyznaczoną przez touroperatora (jeśli kontakt jest utrudniony, należy np. wysłać e-mail do organizatora turystyki). Regulacja wskazuje, iż obniżka ceny należy się za każdy okres, w trakcie którego stwierdzono niezgodność, dlatego musi być ona zaanonsowana organizatorowi turystyki. 

Bez tego etapu działań trudno jest uznać, że podczas imprezy turystycznej wystąpił okres, w trakcie którego stwierdzono niezgodność. Intencją prawodawcy unijnego było tutaj bowiem, aby negatywne skutki nienależytego wykonywania imprezy turystycznej niwelować podczas jej trwania, najszybciej, jak jest to tylko możliwe, aby zapewnić konsumentom realne prawo do tak zwanego niezakłóconego wypoczynku. 

dr Dominik Borek

radca prawny, zastępca dyrektora Departamentu Turystyki Ministerstwa Sportu i Turystyki

Stanowisko Prezydium KRRP z 21 sierpnia 2019 r.w sprawie ujawnionych nieprawidłowości w ministerstwie sprawiedliwości

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej gwarantuje każdemu wolność wypowiedzi. Korzystają z tej wolności osoby fizyczne i organizacje społeczne, broniąc swoich praw i wartości określonych w konstytucji.

Z doniesień prasowych wynika, że niektórzy wysocy urzędnicy Ministerstwa Sprawiedliwości zaangażowani byli w niezgodny z prawem i obyczajami proceder polegający na organizowaniu internetowego hejtu i kampanii pomówień wobec sędziów zaangażowanych w obronę sędziowskiej niezawisłości. Ujawnione zapisy z internetowych komunikatorów jednoznacznie potwierdzają te zatrważające fakty. Działania urzędników Ministerstwa Sprawiedliwości podważają tym samym zaufanie do wymiaru sprawiedliwości i są sprzeczne ze standardami państwa prawnego, wpływając negatywnie na postrzeganie Polski za granicą jako państwa kierującego się zasadami demokracji i praworządności.Oczekujemy rzetelnego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz ukarania wszystkich winnych, bez względu na sprawowane przez nich funkcje i piastowane stanowiska. Mowa nienawiści nie może tryumfować nad państwem prawa.

Wrześniowe posiedzenie Krajowej Rady Radców Prawnych 

XV posiedzenie Krajowej Rady Radców Prawnych odbyło się w dniach 20–21 września w Warszawie. W pierwszym dniu obrad dyskutowano głównie na temat zawarcia umowy generalnej dotyczącej zasad i warunków ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej radców prawnych, która ma obowiązywać od 1 stycznia 2020 r. Podjęto również uchwałę w sprawie standardów zajęć e-learningowych dla aplikantów radcowskich, w której określono m.in. wymagania techniczne i zasady organizowania zajęć z wykorzystaniem metod kształcenia na odległość, udostępnianych przez Krajową Izbę Radców Prawnych. 

W drugim dniu posiedzenia debatowano na temat wyników konsultacji dotyczących zmian przepisów zaproponowanych przez okręgowe izby radców prawnych wnioskujące o zwołanie Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych.

Ponadto kierownik Centrum Szkolenia Ustawicznego przedstawił informację dotyczącą dalszego funkcjonowania CSU. W wyniku podjętej uchwały została powołana Rada Centrum, która będzie ciałem opiniodawczo-doradczym w zakresie działalności centrum dotyczącej wypełniania funkcji koordynacyjnej względem rad okręgowych izb radców prawnych, realizacji zadań organów samorządu służących zapewnieniu wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych oraz form i tematyki realizowanych przedsięwzięć szkoleniowych.

Z kolei dyrektor Centrum Mediacji Gospodarczej przedstawił informację dotyczącą dalszego funkcjonowania CMG, którego celem będzie m.in.:

kreowanie wizerunku radców prawnych na rynku mediacji w Polsce poprzez uczestnictwo w procesie stanowienia i stosowania prawa – będąc profesjonalnym partnerem we współpracy z wymiarem sprawiedliwości, organami administracji rządowej i samorządowej;

wspieranie radców prawnych w uzyskiwaniu przewagi konkurencyjnej na rynku mediacji – Centrum Mediacji Gospodarczej jako koordynator Ogólnopolskiej Sieci Ośrodków Mediacji Radców Prawnych;

propagowanie standardów europejskich i międzynarodowych poprzez współpracę z Europejską Komisją na rzecz Skutecznego Wymiaru Sprawiedliwości (CEPEJ) i Radą Adwokatur i Stowarzyszeń Prawniczych Europy (CCBE).

KRRP zadecydowała o dalszej realizacji działań mających na celu propagowanie wiedzy prawniczej, w tym w szczególności Akademii – Konkursu Wiedzy o Prawie jednak poza formalną strukturą Centrum Edukacji Prawnej. 

Krajowa Rada Radców Prawnych podjęła decyzję o zaniechaniu prowadzenia listy ekspertów OBSiL.

Uznano również za zasadne przyjęcie stanowiska Krajowej Rady Radców Prawnych w sprawie możliwości zwolnienia radcy prawnego będącego promotorem (lub wspomagającym) z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej. Członkowie KRRP zapoznali się ponadto z informacją dotyczącą kosztów szkolenia aplikantów za rok 2018. Kolejne posiedzenie KRRP zaplanowane jest na 6–7 grudnia w Warszawie.