Stanowisko Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z 20 maja 2019 r. w sprawie projektowanego art. 1302a Ustawy z 17 listopada 1964 r. – kodeks postępowania cywilnego (druk sejmowy nr 3137)

0

Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wyraża negatywną opinię wobec projektowanego art. 1302ak.p.c. w brzmieniu zaproponowanym przez Ministerstwo Sprawiedliwości podczas ostatniego posiedzenia Komisji Nadzwyczajnej ds. zmian w kodyfikacjach.

Zgodnie z jego treścią wniesiony przez adwokata, radcę prawnego lub Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej środek zaskarżenia, który nie został należycie opłacony, sąd odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli środek ten podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, a możliwość uiszczenia brakującej opłaty lub brakującej części opłaty w terminie tygodnia od doręczenia postanowienia o odrzuceniu środka zaskarżenia powiązana została z obowiązkiem uiszczenia opłaty dodatkowej równej opłacie od odrzuconego środka zaskarżenia.

W ocenie Prezydium KRRP takie rozwiązanie jest nieakceptowalne, a projektowany przepis powinien być z projektu usunięty, bowiem nie przyczyni się on w znaczący sposób do przyspieszenia postępowania, natomiast może mieć bardzo niekorzystne konsekwencje dla strony. O ile bowiem przy małej wysokości opłaty być może dla części stron konsekwencja takiego błędu nie byłaby aż tak dotkliwa – choć nie można tego wykluczyć – o tyle przy wyższej wysokości opłaty może to właściwie zamknąć stronie prawo do zaskarżenia orzeczenia, a więc wywołać dokładnie taki sam skutek jak projektowany przepis w pierwotnym przedłożeniu autorów projektu, które wykluczało w ogóle możliwość uzupełnienia nienależycie uiszczonej opłaty. W toku prac legislacyjnych Ministerstwo Sprawiedliwości słusznie odstąpiło od tej propozycji, wprowadzając jednak krytykowaną poprawkę.Prezydium KRRP stoi na stanowisku, że profesjonalny pełnomocnikpowinien dbać o interesy strony i uiścić przy wniesieniu środka zaskarżenia opłatę w prawidłowej wysokości, ale należy zauważyć, że nawet przy zachowaniu ponadprzeciętnej staranności przy wykonywaniu obowiązków zawodowych ryzyka błędu nie można całkowicie wyeliminować i może on zdarzyć się każdemu. Należy poddać pod rozwagę, czy w istocie strona powinna ponosić tak dotkliwe konsekwencje niekiedy drobnego błędu w kwocie dokonanej opłaty czy też wysłania jej omyłkowo na błędny rachunek bankowy. Ponadto zaznaczenia wymaga również, że niekiedy ustalenie prawidłowej wysokości opłaty nie jest oczywiste i budzi wątpliwości, czego konsekwencją może być niepewność prawidłowej wysokości opłaty. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z powyższych względów wyraża przekonanie o bezwzględnej konieczności usunięcia przedmiotowego przepisu z projektu. 

Więcej o projektowanych zmianach – kliknij tutaj